Cüce

Adı Cüce. Kampüsümüzde onu tanıyanlar bilir; bu isim, onun sevimliliğini anlatmaya yetse de yüreğinin büyüklüğünü anlatmaya asla yetmez.

Kaç yaşında olduğunu kimse bilmiyor. Onun hikâyesi, kampüsün en kalabalık, en canlı köşelerinden birinde, yemekhanenin önünde başlıyor. Tepsilerin şıkırtısı, öğrencilerin kahkahaları ve öğle saatlerinin telaşı arasında Cüce hep oradaydı. Belki bir lokma umuduyla, belki de sadece insanların arasında olmanın verdiği o sıcak hisle.

Ama bir gün, karnında açık bir yarayla karşılaştık onunla. Acısını belli etmeyen, sessizce katlanan bir köpekti. Hemen veterinere götürüldü ve orada uzun, sabır isteyen bir tedavi süreci başladı. Açık yaralar kolay iyileşmez; her gün pansuman, her gün bakım, her gün biraz daha umut ister. Cüce bu süreci tıpkı yemekhane önünde beklediği günler gibi sakinlikle, güvenle geçirdi. Onu tedavi edenlere kuyruğunu sallamayı hiç unutmadı.

Bugün yarası iyileşmiş, bilinen başka bir sağlık sorunu olmayan bir köpek. Kısırlaştırılmış, bakımı yapılmış ve hayatının yeni sayfasına hazır.

Cüce'nin hikâyesi, küçük bir fark edişin ne kadar büyük bir değişime dönüşebileceğini gösteriyor. Kalabalığın içinde onu gören bir göz, ona uzanan bir el olmasaydı, bu hikâye bambaşka yazılabilirdi. Ama öyle olmadı. Çünkü kampüsümüzde birbirine, ve dört patili dostlarına sahip çıkan insanlar var.
İyi ki iyileştin, Cüce. 🤎