Dokuz

Adı Dokuz. Kampüsümüzde onu tanıyan herkesin aklına ilk gelen yer hukuk fakültesinin önüdür. Yıllarca orada yaşadı; cübbeli akademisyenlerin, dosyalarını kucaklamış öğrencilerin, derse yetişmeye çalışan telaşlı adımların arasında sakin ve güven veren bir varlıktı. Belki de kampüste adaleti en yakından izleyen köpekti.

Ama bir süre önce Dokuz hastalandı. Yapılan muayenelerde omuriliğinde bir kitle ve fıtıklar tespit edildi. Bugün arka ayakları onu taşımıyor, çişini kendi başına yapamıyor. Onu tanıyanlar için bunu yazmak kolay değil; çünkü Dokuz her zaman kendi ayakları üzerinde duran, dimdik bir köpekti.

Neyse ki Dokuz bu yolda yalnız değil. Gönüllülerimizden biri ona sahip çıktı ve şu anda bir köpek pansiyonunda, sevgiyle ve özenle bakılıyor. Her gün yanında olan, ihtiyaçlarını karşılayan, ona güç veren eller var.

Şimdi önünde önemli bir adım duruyor: ameliyat. En kısa sürede Dokuz'u uzman cerrahlara teslim edeceğiz ve inşallah operasyonu sağlıkla gerçekleşecek. Tek dileğimiz, onun yeniden ayağa kalkması, patilerini toprağa basması ve güvenle koşup oynayabileceği günlere kavuşması.
Dokuz'un hikâyesi henüz bitmedi. Belki de en güzel bölümü şimdi yazılıyor. Onun için umut eden, dua eden, yanında olan herkese teşekkür ediyoruz.

Dayan Dokuz, seni bekliyoruz. 🤎