Kocaman

Adı Kocaman. Neden Kocaman dendiğini ona bir kez bakınca anlarsınız: iri gövdesi, geniş patileri ve kendinden emin duruşuyla gerçekten kocaman bir köpek. Ama asıl kocaman olan, göğsünün içinde taşıdığı o sabırlı, yumuşak kalbi.

Kaç yaşında olduğunu kimse bilmiyor. Belki de bu yüzden onun hikâyesi bir doğum gününden değil, kampüsümüzün Aktivite Merkezi'nden başlıyor. Yıllarca orada yaşadı. Öğrenciler derse koşarken, etkinlik afişleri değişirken, mevsimler gelip geçerken Kocaman hep oradaydı.
Hayat ona her zaman kolay davranmadı. Leishmania ve Ehrlichia ile mücadele etti; ikisi de uzun, yorucu tedaviler isteyen hastalıklar. Ama Kocaman pes etmedi. İlaçlarını aldı, kontrollerine gitti, iyileşmeyi bekledi. Tıpkı yıllarca Aktivite Merkezi'nin önünde sabırla beklediği gibi. Bugün tedavisini tamamlamış, bilinen başka bir sağlık sorunu olmayan, güçlü bir köpek.

Ve sonunda bekleyişinin karşılığını aldı. Şimdi gönüllülerimizden birinin bahçesinde güvende yaşıyor. Artık soğuk betonlar yerine yumuşak toprağa uzanıyor, her sabah onu adıyla çağıran bir ses duyuyor. Kocaman'ın dünyası belki küçüldü ama çok daha sıcak bir yer oldu.
İyi ki varsın, Kocaman. 🤎