Sofia

Adı Sofia. Turuncu, sıcacık tüyleriyle güneşin küçük bir parçası gibi parlayan, zarif bir sarman hanım. Kaç yaşında olduğunu kimse bilmiyor ama onu tanıyan herkes, o bakışlarda hem biraz hüzün hem de kocaman bir umut gördüğünü söylüyor.

Sofia'nın hikâyesi, kampüsümüzün arka girişindeki ormanlık alanda başlıyor. Ağaçların arasında, rüzgârın, yağmurun ve soğuğun ortasında tek başına bir yaşam mücadelesi veriyordu. Orman dışarıdan huzurlu görünse de küçük bir kedi için her gün yeni bir sınav demekti: bir öğün mama, sıcak bir köşe, güvenli bir uyku… Hiçbiri kolay değildi.

Ama Sofia hiç pes etmedi. Ve bir gün, gönüllülerimizden biri onu gördü. O an, Sofia'nın hayatının yönü değişti. Ormanın zorlu günleri geride kaldı; Sofia artık bir yuvaya kavuşmuştu.
Bugün Sofia, bol kedili bir evde kardeşleriyle birlikte yaşıyor. Ormanda tek başına geçen günlerin yerini şimdi oyun arkadaşları, paylaşılan mama kapları ve birbirine sokularak uyunan sıcak öğleden sonralar aldı. Mutlu, huzurlu ve en önemlisi güvende. Artık yağmuru camın ardından izliyor, soğuğu sadece pencereden görüyor.

Sofia'nın hikâyesi, bir kişinin fark edişinin bir hayatı nasıl baştan yazabileceğini gösteriyor. Ona kapısını ve kalbini açan gönüllümüze kocaman teşekkürler.
İyi ki kurtuldun, iyi ki bizimlesin, Sofia. 🤎🐱