Yaşlı Gri

Adı Yaşlı Gri. Siyah tüylerinin arasına karışmış griler, ne kadar uzun bir yol yürüdüğünü anlatıyor. Bakışlarında, yaşanmışlığın verdiği sessiz bir bilgelik var.

Kaç yaşında olduğunu kimse bilmiyor. Ama kütüphanenin önünden geçen herkes onu bilir. Yıllarca orada yaşadı; sayfaların, notların, sessizce çalışan öğrencilerin arasında o da sessiz bir nöbetçi gibiydi. Belki de kampüste en çok kitap gören köpekti.

Hayat ona kolay davranmadı. Leishmania’yı atlattığı düşünülüyor. Bugün hâlâ ciddi bir cilt sorunuyla, dermatitle mücadele ediyor. Tüyleri, derisi bu yılların yükünü taşıyor. Ama Yaşlı Gri yalnız değil; dermatiti için düzenli vitamin desteği alıyor, bakımı aksatılmıyor.

Kısırlaştırılmış ve sevgiyle bakılıyor. Sabır, şefkat ve düzenli bakım istiyor. Ama karşılığında verdiği şey çok daha değerli: tüm zorluklara rağmen hayata tutunan bir kalbin sessiz minnettarlığı.

Yaşlı Gri’nin hikâyesi henüz bitmedi. Her geçen gün biraz daha iyi olması için yanında olan herkese teşekkür ediyoruz.

İyi ki varsın, Yaşlı Gri. 🤎